اولين جلسه هم انديشي وگفتمان هفته نامه نداي آزادي در پنج شنبه اول آذرماه با حضور
محمدپور ، مشاور رياست كميسيون خدمات شهري شوراي اسلامي شهر مشهد و مهندس حسيني مديرعامل انجمن حاميان شهر بدون مانع در خانه كتاب وكيل برگزار گرديد.به گزارش پایگاه خبری اعتدال و امید
در ابتدا حسيني بعد از معرفي خود وانجمن حاميان شهر بدون مانع بیان داشت:
از ابتداي تشكيل انجمن در سال ١٣٩٢ سعي بر اين بوده است كه ديدگاهي مطالبه گرايانه يا ديدگاهي كه حداقل موضوع مناسب سازي را به صورت تخصصي نگاه كرد ايجاد شود.


به همراه دوستاني از بُعد فني مانند: عمران ، معماري ، شهرسازي وترافيك به اين موضوع پرداختيم تا بتوانيم حداقل مشكلات معلولين را كاهش بدهيم.
وی ادامه داد:: شايد فردي سالم از پله هاي ساختمان به راحتي بتواند تردد كند يا از روي جوي و فضاي سبز كه در محل عابر پياده ايجاد شده است به راحتي بتواند عبور كند و مانعي نباشد، اما اين ها براي فردي كه كم توان و داراي معلوليت است ، ميتواند مانع بزرگي باشد.
سعي بر اين است كه نگاهي تخصصي به اين موضوع شود .
از ابتداي سال ٩٢ از ديد فرهنگي و آموزشي و همچنين بُعد نظارتي قضيه را دنبال كرديم كه بتوانيم در همين زمينه نقش مثبت را ايفا كنيم .
يكي از همين مسائلي كه در بحث مربوط به فرهنگي و آموزشي است و اهميت خيلي زيادي دارد ، بُعد رسانه اي است !
خيلي از مردم و مسئولين ما با مشكلات معلولين آشنا نيستند .
اما خدا رو شكر در شهر مقدس مشهد اتفاقات خيلي خوبي از زمان مهندس پژمان در حوزه بحث بهسازي پياده رو ها جريانات خيلي خوبي انجام شده است .
اكنون هم ميتوان گفت همان جريانها به نوعي همچنان وجود دارد ممكن است در بعضي بخش ها قوي تر و در بخشي ديگر هنوز فعاليتي انجام نشده باشد ، اما ميتوان گفت مشهد نسبت به ساير كلان شهر ها جلوتر است ، مسائل و مشكلاتي كه خيلي از كلان شهر هاي ما دارند در شهر مقدس مشهد وجود ندارد .
مهمترين مساله اي كه ما در حوزه بحث زندگي اجتماعي-فردي داريم موضوع مناسب سازي است كه عدم دسترسي به فرصت هاي شغلي و فرصت هاي اجتماعي ، مسائل متفاوت و متعدد اجتماعي گاهي اقتصادي وفرهنگي براي يك فرد معلول به وجود مي آيد.
انزواي اجتماعي و خانه نشين شدن معلولين را در نظر بگيريد براي عدم توانايي در ايفا كردن نقش مثبت در جامعه! نه تنها مثبت نبودن بلكه ممكن است سربار جامعه هم بشوند .
اگر بنده ي نوعي به عنوان فرد معلول نتوانم آموزش ببينم ، مدرسه بروم، نتوانم دانشگاه بروم به نوعي ضعيف ميشوم و جذب فرصت هاي شغلي نميشوم و فرصت هاي برابر براي من اتفاق نمي افتد كه از آن طرف سربار جامعه هم شده ام .
كارشناسان مسائل اقتصادي فقر و معلوليت را يك روي سكه مي بينند وميگويند اگر يك بار يك معلوليتي براي شما پيش بيايد ، احتمال اين هست كه فقر هم براي شما پيش بيايد !
براي اينكه در جوامعي مثل كشور ما كه دسترسي به امكانات وفرصت هاي : آموزشي ، اشتغال ، ورزشي، فرهنگي و اقتصادي مشكل است و فرد معلول از اين فرصت ها دور ميشود و طبيعتا فقير ميشود.
سوال اين است كه :
در اين حوزه ما چقدر تلاش كرده ايم و چقدر به موضوع معلولين و افراد كم توان پرداخته ايم ؟
ما خيلي از مواقع وقتي صحبت از فرد معلول و كم توان ميزنيم ، فكر ميكنيم فقط همين قسم از معلولان مهم هستند اما در واقع : افراد كم توان ، معلولان ، سالمندان ، خانمهاي باردار ، مادرها به همراه كالسكه كودك ، جانبازان همه و همه شامل بحث مناسب سازي مي شوند .
خيلي از مواقع با وجود دفتر كار بنده در كوهسنگي شاهد مشكلات تردد فرد سالمند هستم .
كف سازي نامناسب پارك كوهسنگي به نوعي مشكلات جدي را به وجود آورده است ، يعني فردي با واكر نميتواند به راحتي در پارك تردد كند !
ميله هاي ورودي در پارك ها مانع وارد شدن افراد معلول با ويلچر مي شود و نمي تواند از خدمات پارك استفاده نمايد.
عدم بازي بچه هاي معلول در پارك ها به دليل وسايل بازي و ورزشي نامناسب كه براي شرايط معلولين در نظر گرفته نشده است ، در صورتي كه در كشور هاي توسعه يافته يك سري وسايل براي افراد با ويلچر ، نابينا ويا حتي افراد داراي معلوليت اوتيسم در نظر گرفته شده است و اين موضوع از موضوعات بسيار مهمي است كه واقعا حق شهروندي يك معلول را ميگيرد .
همه ما در زندگيمان به نوعي در جامعه اي زندگي ميكنيم كه داراي حق هستيم و بايد از آن امكانات و خدمات شهر ، روستا ، استان و كشورمان استفاده كنيم، اما وقتي فرد معلول دسترسي آسان به اين حق را نداشته باشد ، حق آزادي و حق انتخاب را از آن ميگيريم ، يعني در انتخاب مكان و فضا فرد معلول آزادي انتخاب را ندارد پس حق آزادي ندارد.
در اين بين فياضي كارشناس مناسب سازي بهزيستي شهر مشهد بیان داشت:

عدم آزادي معلول كه هيچ ، خانواده معلولان هم دچار مشكل هستند .
افراد ويلچري كه داراي فرزند هستند حتي نميتوانند فرزندان خود را به راحتي به پارك ببرند و مراقبت از فرزندان امكان پذير نيست زيرا خود والدين داراي ويلچر اصلا نمي توانند وارد پارك بشوند.

حسيني در ادامه خاطرنشان کرد :
پدر و مادران داراي معلوليت با وجود ويلچر و يا حتي مادران به همراه كالسكه كودك خود نميتوانند به دليل تعدد پلكان و يا عدم دسترسي مناسب به كلاس به مدارس فرزندان خود به راحتي مراجعه كنند و اين عدم دسترسي باعث نوعي حس منفي در مورد خود و يا ايجاد استرس ميكند .
در اين حال براي معلولين ١٠ تا ١٥ سال عمر مفيدشان در زندگي نسبت به ساير افراد سالم در جامعه كاهش مي يابد.
ايشان با تاكيد بر دين مبين اسلام كه به بحث كرامت انساني ، به بحث حق و حقوقات، عدالت و اين گونه موضوعات است اشاره كرد .
ابراز ناراحتي ايشان در مورد كند بودن پيشرفت درخصوص مناسب سازي شهر براي معلولين كردند .
وی تصریح کرد:در كشورهاي توسعه يافته عمدتا بستر مناسب سازي به بعد از جنگ جهاني دوم باز ميگردد، به اين معنا كه بعضي افراد كه در اين كشور ها زندگي ميكنند ممكن است داراي معلوليتي از قبيل : معلوليت داراي ويلچر ، ناشنوا ، نابينا و … باشند اما در كشور ما بعد از انقلاب اسلامي تاكنون فقط نزديك دو سوم پيشرفت در مناسب سازي ديده ميشود و متاسفانه مجموعه مقررات و ضوابط شهرسازي و معماري براي مناسب سازي زندگي معلولان جسمي _حركتي نداريم .
ايشان آمارهايي در مورد ايجاد قوانين جامع مهندسي حقوق معلولان ارائه كردند كه ويرايشهاي مجدد در سالهاي متعدد در مجلس شوراي اسلامي اتفاق افتاده است.
با اين حال هنوز ساختمان هايي ساخته ميشود كه براي تردد معلولين مناسب سازي نشده است و اين موضوعات را ميتوان از ديدگاه اجتماعي بررسي كرد كه عدم مناسب سازي محيط چه مشكلات اجتماعي را ايجاد ميكند؟
ايشان در مورد خانم كم بينايي صحبت كردند كه به علت افتادن در چاله اي ، كنكور خود را از دست داده بود ويا افتادن فردي كم بينا در چاله اي به ابعاد دو متر در ٩ متر كه در بلوار شهيد قرني مشهد بود اتفاق افتاد و اين موضوع در اخبار ٢٠:٣٠ هم منعكس شد.
ايشان فرمودند : عدم رعايت مسائل ايمني و بي احتياطي بعضي سازمان ها ميتواند به راحتي اين نوع موضوعات را ايجاد كند .
طبق تاكيد صحبتهاي اقاي فياضي توسط مهندس حسيني ايشان ادامه دادند ، ضربه اي كه به پيكره ي بدنه خانواده اين عزيزان ميخورد هم مهم است .
فرض كنيد فرد نابينا نميتواند به علت عدم ايمني از منزل خارج شود ، خانواده هم به اين فرد به همان علت و عدم اطمينان براي ايمني فرزند اجازه خروج نمي دهد .
در ادامه ايشان از مشكلات خود و معلولين در زمان بارش برف در پياده رو ها و خيابان هاي شهر گفتند .
ايشان تاكيد كردند در جوامع پيشرفته و توسعه يافته اولين مكان هايي كه برف روبي ميشود ، مسير افراد كم توان و معلولين است و اين موضوع به عنوان مشكل اساسي جزء نواقصي هست كه ميتوان بيان كرد.
در حوزه مناسب سازي بحث هاي زيادي وجود دارد، مثلا: در سال ٣٠ هزار معلول متولد ميشود، يعني در روز حدود ١٠٠ نفر معلول متولد ميشود كه هنوز نتوانستيم با پيشگيري اين موضوع را به حداقل برسانيم و اين بحث براي جامعه جزء مسائلي است كه بايد به آن پرداخت.
بسياري از كارشناسان اعتقاد دارند ؛ مساله اصلي براي معلولين بحث توانبخشي است.

قسمتي كه به خود فرد بر ميگردد توانبخشي فردي است و بخش ديگر كه به مناسب سازي محيط مربوط است را توانبخشي حرفه اي ميگويند.

اما سوال اينكه اداره بهزيستي استان و يا سازمان بهزيستي كشور چقدر مي تواند در مورد توانبخشي فردي و حرفه اب به خود نمره قبولي بدهد؟

بحث توانبخشي نسبت به اول انقلاب چه ميزان پيشرفت داشته است؟
در حوزه توانبخشي چه اتفاقاتي افتاده است؟

تصور كنيد فرد سالمي بر اثر حادثه اي يا با اين حجم تصادفات و يا به علت عدم رعايت مسائل ايمني در پروژه اي به ضايعه نخاعي دچار شود !
اين فرد معلول كه بايد در جامعه زندگي كند ممكن است براي هميشه خانه نشين شود و اين مساله بسيار مهم است.
اكنون بحث توانبخشي ضايعه نخاعي جزء مسائلي است كه اداره بهزيستي بايد به آن ورود جدي داشته باشد و اقداماتي را به همراه صحبت با خانواده هاي اين افراد براي حل مشكلات فرد انجام دهد.

فرض كنيداگر اتفاقي براي فرد سالم بيافتد و دچار ضايعه نخاعي شود ، اولين نفر براي كمك به فرد در روند درمان بايد چه كسي باشد؟

آيا اولين نفر براي كمك يك توانبخش با مددكار اجتماعي است ؟ پاسخ اينكه :
در بيشتر مواقع فقط خانواده كنار معلول مي آيد .

وی اضافه نمود : خيلي از مسائل براي فرد معلول وجود دارد ، مثلا اگر بنده در سن كم به درستي توانبخشي ميشدم اكنون روي ويلچر نبودم و ميتوانستم با عصا راحت تر تردد كنم، اينها همه به توانبخشي باز ميگردد.
تصور كنيد :
اشنايي افراد و جامعه در مورد افراد مبتلا به سندرم داون كه فرد بدون آزار رساندن و ايجاد مشكل كه فقط داراي IQ خاص هستند در كنار افراد جامعه زندگي ميكند ، يكي از راههاي عدم فروپاشي خانواده هاي داراي اين نوع فرزند ميباشد موثر است.
ايشان بحث مناسب سازي را بسيار مهم ميخواند و بالا بردن سطح علمي را به عنوان توانبخشي فرد معلول و تاكيد بر نقش مثبت اين افراد در جامعه را مهم مي داند.

در ادامه جلسه محمدپور مشاور رياست كميسيون خدمات شهري شوراي اسلامي بیان داشت:
ما هرروز در بحث مديريت شهري بحث هايي را در موضوعات مختلف داريم ، قبلا هم در خواست هايي از معلولين داشته ايم اما خب نتوانستيم كاري انجام دهيم و اين نيازمند خرد جمعي است.
بنده خيلي از اوقات به مسئولين اعلام ميكنم ، آيا عابر بانك هاي ما استاندارد شده است؟
ميگويم حداقل كاري كه ميتوان انجام داد اينست كه عابر بانكهايي كه جديد ميگذاريم را استاندارد باشد.
مثلا بانك شهر اعلام ميكند كه يك سري اتاقك ها را درست كرده ايم كه همه مي توانند وارد بشوند يا دستگاهي را آماده كرده ايم كه ميپرسيم تعداداين ها چقدر است؟ جايگاه اين ها كجاست ؟
و يا مسيري كه معلولين ميخواهند بروند را سوال مي پرسيم .
اشاره شد به عمر يك معلول ١٠تا ١٥ سال كمتر است ، نگاه ميكنم اگر اين فرد يك آسيبي ببيند ، مسيري ميرود و با جاي غير استاندارد مواجه شد و با ويلچر افتاد به عنوان مثال به جايي برخورد كرد و مجدد آسيب ديد ، ممكن است مشكلات ديگري برايش پيش بيايد.
در ادامه براي پرداختن به موضوع در عين حال با همه اين نوع معلوليت ها ميتوان كارهايي براي معلولين انجام داد.
اشاره به بحث پارك ها شد .
قبلا هم اين موضوع را به آقاي سلامي مدير سازمان پارك ها اعلام كرده بودم و گفتند برنامه هايي داريم اما بايد اجرايي بشود يا اعلام كنند اين مسير ويژه معلولين را طراحي و احداث كرده ايم تا معلول راحت بتواند كارش را انجام دهد.
مي پرسم از شما آيا دستگاههاي ورزشي كه در پاركها وجود دارد ، معلولين مي توانند از آنها استفاده كنند؟
وقتي ما به سمت ايجاد اين موارد نمي رويم ، خب طبيعتا انتقاد بر ما وارد است و حتما تا جايي كه در حوزه معاونت خدمات شهري باشد ، بنده انتقال مي دهن و سعي ميكنم جلسه اي را در كميسيون با حضور كارشناسان خدمات شهري برگزار كنيم و حداقل جاهايي كه بحث شهرداري مرتفع ميشود اين موارد را دنبال كنيم و اعلام كنند در پارك ها فلان تجهيزات را ميگذاريم.
احداث پياده روها و زيبا سازي هايي كه در شهر انجام مي دهند را طبق استاندارد اعلام كنند .
بحثي ديگر در مورد ادارات است.

در سالهاي قبل دستوري بود كه ادارات بايد مسيرهايي براي معلولين درست كنند كه خيلي جاهاديده مي شود اما هنوز بعضي ادارات از گذشته تاكنون اجرا نكرده اند و به دنبال چاره هستند.
گاها ديده شده براي كمك به فردي با ويلچر دو نفري كمك ميكنند تا فرد به همراه ويلچرش به آسانسور برسد و مشكلات متععدي هم وجود دارد.
بحث حمل و نقل كه خودرو سازي ها چه كرده اند ميشود ، معلولي اگر سفارش بدهد كه همچين خودرويي ميخواهد اولا با منت و دوما با قيمت گزافي روبرو ميشود كه اين موارد مشابه در جامعه ديده ميشود .
اين ها كمك و حل كردن موضوع نيست و اگر قرار باشد موضوعات اين چنين باشد كه موضوعات را دور خود مي پيچانيم.
محمدپور در ادامه قول جلسه اي با حضور معاونت خدمات شهري ، كارشناسان و عزيزان معلول را در كميسيون خدمات شهري وعده دادند و تاكيد كردند كلان شهر ها در مورد مناسب سازي موفق نبوده اند چه برسد به دوستاني كه در شهر هاي كم برخوردار زندگي ميكنند .
در اخر به بحث تولد معلولين اشاره كردند كه علي رغم پيشرفت در حوزه تكنولوژي و اطلاع رساني اين مشكلات به مطالعه كم بر ميگردد.
ايشان اظهار كردند وقتي موضوعي را پيگيري ميكنم دامنه انتقادات از جاهاي مختلف مي آيد و حتي براي حل آن با يك سري سد ها روبرو ميشوم و به جاي حل شدن موضوع بهانه هاي مختلف تراشيده ميشود .
ايشان موارد اعلام شده را براي بررسي بيشتر به صورت كتبي خواستار شدند .

فياضي كارشناس مناسب سازي بهزيستي شهر مشهد براي جمع بندي جلسه ادامه داد:
در خصوص مناسب سازي جلسات مختلف و صحبت هاي زيادي سالهاست گفته شده ، دغدغه معلولين تنها راه حل مشكلات نيست .

ايشان پيشنهادي به مهندس محمدپور دادند و اعلام كردند چند ويلچر براي نشستن مسئولين مرتبط ارائه شود و با نشستن بر آن ، مسير كوتاهي را طي كنند و از امكانات پارك استفاده كنند و يا با ويلچر سوار اتوبوس شوند و ما همراهيشان ميكنيم تا درد معلولين را متوجه شوند ، ايشان تاكيد كردند كه تعداد ٢٠٠ دستگاه اتوبوس و ميني بوس مناسب معلولين به تنهايي مشكل را حل نميكند زيرا عدم سكوهاي مناسب براي افراد معلول با ويلچر و يا عدم آموزش راننده بي آرتي براي چفت شدن با سكوي مخصوص معلولين و ديگر موارد از مشكلات حمل و نقل عمومي معلولين است.
در ادامه مدير مسئول هفته نامه نداي آزادي جناب مرتضي صبوري فرد در مورد اشتغال افراد معلول از جناب مهندس حسيني سوال كردند .
و ايشان در پاسخ گفت : در حوزه اشتغال ٩٥ درصد ازنابينايان بيكار هستند كه عدم مناسب سازي ويا عدم وسايل ارتباطي و يا عدم داشتن دستگاه گوياي صوتي مخصوص نابينايان ميتواند مشكلاتي را در ارتباط كارمند معلول با مدير دانست.
در موضوع استخدام تنها ٣ درصد از معلولين ميتوانند شغل داشته باشند كه در مورد استخدام آموزش وپرورش اين موضوع كلا مدنظر نيست و اعلام نشده است.
در مورد كارآفريني معلولان و افراد نابينا و يا كم بينا هم بايد عرض كرد اين افراد نياز به وام و تسهيلات دارند اما نداشتن ضامن و استفاده نكردن از فرصت هاي شغلي اين نوع افراد را فقير ميكند .
در بين صحبت هاي اقاي حسيني جناب فياضي ادامه دادند عدم مناسب سازي در محل كار ، مانعي براي اشتغال فرد معلول ميشود ، به اين صورت كه از خانه نميتواند خارج بشود ، نتواند در سطح شهر راه برود چطور مي تواند براي خود شغل ايجاد كند ؟
عدم مناسب سازي در كارگاه ها و كارخانه ها حتي عدم سرويس بهداشتي مناسب براي معلولين يكي از مسائل و مشكلات در اشتغال است و در وهله ديگر عدم ميز و يا حتي صندلي مناسب براي افراد ويلچري يا معلول هم ميتواند مهم باشد.

در اخر ايشان اضافه كردند ؛ عدم زير ساخت هاي مناسب ميتواند مشكلات عمده اي براي اشتغال معلولين به وجود آورد.